شهادت حضرت امام زين العابدين(ع) به روايتي (۹۵ ق)
 
 

دومين فرزند پسر امام حسين عليه السلام نيز على نام داشت و به دليل اين كه او ميان علىِ‏ اكبر و علىِ اصغر قرار داشت، علىِ اوسط (وَسَطى) نيز ناميده شده است.

ايشان چهارمين امام از امامان دوازده‏گانه اهل بيت عليهم السلام است كه پس از شهادت پدرش به مقام امامت، نائل آمد و امامت در نسل او امتداد يافت.

مشهورترين كنيه‏هاى ايشان، ابو الحسن، و مشهورترين القاب ايشان، زين العابدين، سيّد العابدين و سجّاد است.

مادر وى، شهربانو دختر يزدگرد است.

قول مشهور، سال ولادت ايشان را سال ۳۸ هجرى مى‏داند كه بر پايه آن در كربلا، ۲۳ ساله بوده است. اقوال ديگر، عبارت اند از: سال ۳۷ هجرى، «۷» سال ۳۶ هجرى، در زمان جنگ جمل و سال ۳۳ هجرى.

روز ولادت ايشان، روز جمعه ، پنجم شعبان، گزارش شده است.

ايشان، با فاطمه، امّ عبد اللّه دختر امام حسن عليه السلام، ازدواج كرد و داراى سه فرزند به نام‏هاى حسين، محمّد (امام باقر عليه السلام) و عبد اللّه شد.

ايشان، در ۵۷ يا ۵۸ سالگى، در روز دوازدهم يا بيست و پنجم محرّم محرم، هجدهم يا نوزدهم محرم، و ۲۴ ربيع اوّل. سال ۹۴ يا ۹۵ هجرى به وسيله وليد بن عبدالملك، مسموم شد و به شهادت رسيد.

امام زين العابدين عليه السلام، در قبرستان بقيع، در كنار قبر عمويش امام حسن عليه السلام به خاك سپرده شد.